~'.*: world wings :".'~

ยินดีต้อนรับสู่บลอคใหม่ ความจริงมันก็ไม่น่ายินดีเท่าไหร่เพราะบลอคเก่าเน่าจากความซนเป็นลิงของตัวเราเอง5555 ไม่สำนึกๆ เห็นอาลูเดินงุ้งงิ้งๆ อยู่ข้างๆ ก็รู้แล้ว ดีนะที่บลอคใหม่ม่เน่าอีก ก่อนอื่นก็ต้องฉลองขึ้นบ้านใหม่ด้วย 6 hits ( มันขึ้นเพราะอิฮั้นนั่งแก้นู่นแก้นี่อยู่อ่ะดิ )จากเดิมบลอคที่แล้วหกหมื่นคืนสู่เลขหก จู๋นหายไป 4 ตัวดั่งสูงสุดคืนสู่สามัญ แต่ยังไงก็เหอะ หนังสือการ์ตูนทีท่านพี่อะฮั้นแต่งออกแล้ว แอบเป็นผีเซ้นเต้อเด้อคะเด้อฉลองฮิตให้ดีกว่า 5555

40 บาท ของทุกท่าน จะมีรายได้ส่วนหนึ่งบินเข้ากระเป๋าท่านพี่ และส่วนหนึ่งก็จะตกมาถึงท้องอะฮั้น เด็กน้อยผู้โหยหิวตลอดเวลา ดั่งการถ่ายทอดพลังงานหรือพลังวัตรของห่วงโซ่อาหารดังนั้นรักแจ๊คหลงเดวิลก็ซื้อซะนะฮร๊าทุกคน >3<

( พูดถึงนางเอกด้วยเซ่ ! )

คอสเดวิลคนแรกของโลกแน่ล่ะ อะโฮะ โฮะ โฮะอ้อหน้าปกพิมพ์ผิดนะคะ ไม่ใช่ story and illust โดยคุญรัตนะ สาทิสน่อ แต่เป็น story by ฯคีตกาลต่างหาก =w=?เอาเถอะ บางทีหนังสือคงเยอะเกินไปจนคนจัดทำรูปปกอาจจะเบลอ....ควรจะหาผู้ช่วยเพิ่มให้น่อ

By the way

อย่างที่บอกว่าฤกษ์งามยามดี ( ถ้าไม่นับเรื่องเน่า ) กับการฉลองครบรอบ 20 ปีCastlevania ด้วยการคอสลุงจูเลียส เบลมอนต์คนเนี้ยแหละค่า

ลุงจูเลียส หรือ เจ เบลมอนต์ นักล่าแวมไพน์คนล่าสุดของตระกูล ปัจจุบันความจำเสื่อม จำได้เลาๆ ว่าตัวเองชื่อเจอะไรสักอย่าง เลยตุปั๊ดตุเป๊เดินเข้าไปหาความทรงจำในปราสาทท่านพ่อ ปัจจุบันอายุ 55 ยังไม่มีลูก คาดว่าตระกูลมันคงจะกุดซะทีก็รุ่นนี้ ( เฮ้ย )

คอสเป็นลุงจูคนแรกของโลกเช่นกัน: Pสงสัยว่าภาคนี้โซมะจะเด่นเกิน อีกอย่างเพราะไม่มีใครสนคนแก่ด้วยแหละ แต่หมาแถวนี้ชอบอะไรเหนียวๆ นี่นา 5555 ก็จะเห็นว่าลุงจูใส่สีน้ำตาล แต่โทเมดันผ่าคอสเป็นสีม่วง ก็เนื่องจากภาพสเก๊ตแผ่นนี้ของอาจารย์โคน่ะแหละคะ

โคปิคจารย์โคสีสันได้ใจ ความจริงรู้ทั้งรู้ว่ามันดูเป็นสีน้ำเงินมากกว่า แต่ยังไง๊ใจมันก็อยากจะใช้สีม่วง ไม่เข้าใจจารย์โคว่าทำไมต้องเปลี่ยนให้เป็นสีน้ำตาลด้วย แบบนี้น่ารักจะตาย=3=ลงทุนเดินหาเสือดาวสีม่วงซะรอบ ก็ได้มานะ เป็นเสือดาวสีม่วง แต่ตรงกลางดวงๆดันเป็นสีชมพู =___=; วุ่นหาสีมาทาทับ ผสมสีโปสเตอร์ก็เน่า สรุปไปค้นสีเมจิกชุดเก่า สีม่วงส่วนใหญ่โทนออกแดง ค้นๆๆ กว่าจะได้ม่วงโทนน้ำเงิน แถมแห้งใกล้หมดเต็มที ก็มาระบายแบบประหยัดๆ เฉพาะที่คนอื่นเห็น ไอ้ที่ไม่เห็นก็ปล่อยมันพิงค์กี้ไป ( คนทำผ้าตัวไหนคิดฟระ สีโคตรอัป-เลย ) ระบายจนหมด ส่วนผ้าพันคอก็ซื้อผ้าเช็ดหน้าแถวนั้น ปรากฏสั้นไปเสียชริป ก็ออกมาเป็นแบบนี้แหละ

โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

แหยม ยโสธร...เข้าใจแล้วว่าทำไมจารย์ถึงเปลี่ยนให้เป็นสีน้ำตาล ( ก้มลงกราบพร้อมตะโกน "นู๋ผิดไปแล้ว จะเลิกซ่าแย้ว~" ) แต่งแล้วรู้สึกอยากถือคาราบาวแดงแล้วร้องเพลงประกอบของภูเขาหลังเดาะไปด้วยก่อนวันงานพยายามเปลี่ยนสีผมตัวเองเป็นสีน้ำตาลด้วยเฮนน่า เพราะกลัวไปย้อมอะไรผิดที่ผิดทางเข้าแล้วจะแพ้ เห็นกับตามาแล้วไงว่าพอมันแพ้แล้วเป็นยังไงก็เลยกลัว ใช้อะไรประมาณสมุนไพรดีกว่า แต่ดูเหมือนผมเราจะดกดำเกินไปมันเลยเกิดอาการปังไม่ติด ก็เลยมาทั้งดำๆ แบบเนี้ย หนวดก็ติดไม่ได้เพราะหนวดที่เตรียมไว้เป็นสีน้ำตาลT^T เศร้าๆ

" นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ !!! "

( ไม่มีอะไร แค่อยู่ๆ ก็อยากตะโกน )

เคียงคู่มากับชิชิที่คอสเป็นเกรแฮมคุงจากภาคAria of Sorrow ผู้นำลัทธิคนหนึ่งที่ถูกท่านพ่อเข้าเสะเอ้ยสิง โทษฐานเป็นตัวร้ายหน้าเกย์เกิ๊นจึงไม่เคยมีใครคอสมาก่อนอีกเช่นกัน =3= แต่หมาแถวนี้ชอบเสะหน้าเกย์นี่นา เลยคอสมันซะเลย สรุปแล้วคือพวกตรูกินอะไรที่ชาวบ้านเขาไม่กินสินะ ? ( เขาเรียกเหลือเดนป่าวอ่ะ =w=; )

ชิชิดูเป็นผู้ดีจริง

"คาราบาวแดง !!!"

( ไม่มีอะไร แค่อยู่ๆ ก็อยากตะโกน T^T เศร้านาเนี่ย)

วันอาทิตย์นัดกับโรคุงไว้ ว่าจะคอสภาค aria กัน โทเมก็เตรียมกล้อง กะจะสตอร์คอาริคาโดะคุงเต็มที่ จะถ่ายให้วิญญาณคนถูกถ่ายหายไปเลย ( เอากะแม่สิ ) ไปงานฝากวินคุงขายโดกะที่คั่นหนังสือ ตามหาโรคุงก่อน เจอปุ๊ปแล้วจากรี๊ด โรคุงสูงสง่าสวยงาม กี๊ดๆ อยากถอยไปแอบถ่ายไกลๆ อยู่เงียบๆ แต่คนเยอะเลยไปไกลไม่ได้ อยู่ใกล้ๆ เค้าเขินไม่กล้าถ่ายอ่ะตัว 5555 ไว้โอกาสหน้าไปไพรเวทกันนะเคอะ

ถ่ายกับโซม๊า~

โซมะถูกถ่าย~

โซม๊าถ่ายคนอื่น ก็ยังถูกถ่าย ก๊าซซซซ

( โรคุงหันฟับ "ที่แอบถ่ายไปมีเกินกว่านี้ไม๊เนี่ย !! ^^;" )

งานนี้มีมินะล่วย น่ารักๆ ดูดีน่อ ^^ ก็ไหนๆ มีพระเอกกับนางเอกแล้ว ก็ต้องมีรูปคู่น่อ อ่ะ

คู่พระ-นางที่มีชื่อย่อว่า SM แหม๊~ กิ่งทองใบหยกตั้งแต่ตัวย่อ

มินะคิด : ( "นักเรียนแลกเปลี่ยนนี่คงขายตาแก่แถวนี้ได้หลายตังค์เนอะ" )

โซมะคิด : ( "ทำไมรู้สึกเย็นวูบๆ ฟระ" )

เกรย์แฮมคุง : "เค้าอยากเป็นส่วนหนึ่งของ sm ล่วย~ >W< งั้นงี้เสะก่อนเลยดีกว่า"

โซมะ : "มินะช่วย 'มะที >[]<"

มินะ : "ช่วยคะช่วย ช่วยมอง กริ๊ว~"

หญิงญี่ปุ่นจงเจริญ (/=3=)/ วายหมดประเทศ

วันนี้กล้องเมมเหลือบาน ไม่มีอาริคาโดะคุงแล้วไม่มีกะลังใจถ่าย โถๆ สงสารตัวเองจริง งั้นงี้หันไปเห็นน้องอาเรสคอสเส็งอยู่ โทเมเอาแส้ฟาดป๊าป รัดคอลากตัวมาบังคับเนียนให้เป็นอาริคาโดะซะเลย ก่อนอื่น...

ให้ประธานรูฟัส ( เนียน ) บีบไฝทิ้งก่อน

เส็ง : "เอ๊าฟ์"

ต๊าย ขี้เล่นนะยะหล่อน ดี ฉันชอบ 55555

จากนั้นเราก็โยนอาเรสคุงไปถ่ายด้วย เอ้า แชะ !

ภาพสวยงาม ไม่เคยเกลียดแทกซี่กับคนเดินถนนเท่าวันนี้มาก่อนในชีวิต อ๊ากกกก ฉับยากเกิน เอาไว้จะฉับให้ทีหลัง เสียดายอีกอย่างน่าจะถอดผ้าพันคอแดงยัดใส่กระเป๋าอาริคาโดะคุง พลาดอย่างแรง ก๊าซซซซซ ไม่มีชายผ้าคลุมท่านพ่อในกระเป๋าเสื้ออาริ มันก็เหมือนกับตะเคียนที่ไม่มีผ้าสีคาดน่ะแหละ ( แอะ แอะ แอะ แอะ )

เราว่า งานนี้คนที่ดังสุดไม่ใช่ใครอื่น จูเลียนั่นเอง เด็กๆ รี่เข้ามาทักแบบหัวกะโหลกไม่แห้งเชียว กระทั่งเจ้าหน้าที่ BTS ยังทักไม่ไหวแล้วนะหล่อน ทำไมคนไทยสมัยนี้ตาต่ำจริงเชียว ดั้งก็ไม่มี ดำก็ดำ โหนกก็สูงไปวัดสายตากันหน่อยนะคะ

ชิชิ แอนด์ จูเลีย

แฮ๊ปภาพมาจากโอคุง

จูเลียส : "เป็นแค่จูเลียแย่งซีนเจ้าของได้ยังไง ! เด็กๆ ทั้งโลกเป็นของฉันเฟร้ย ! ร้าวซร๊า~!! "

จูเลีย : " อย่านะค๊าเจ้าน๊าย~ แค่นี้นู๋ก็ร้าวจะแย่อยู่แล้ว~ O[]O "